aug 312010
 

Het opstellen van een letselverklaring in opdracht van politie of justitie behoort tot de kerntaken van de forensisch arts. In het algemeen zal een dergelijke verklaring opgemaakt worden na aangifte van een geweldsmisdrijf bij de politie, meestal enkele dagen na de gebeurtenis. De letselverklaring wordt door de politie bij het  proces-verbaal gevoegd, zodat bijvoorbeeld een Officier van Justitie of een rechter kan zien wat de aard en ernst van het letsel is geweest in relatie tot het incident.
Een letselverklaring hoort door een objectieve arts opgesteld te worden aan de hand van de eigen verklaring van het  slachtoffer. Het eigen onderzoek van de forensisch arts bestaat uit het bekijken, beschrijven en beoordelen van uitwendig waarneembaar letsel. Dit alles uiteraard na verkregen toestemming van het slachtoffer voor het gebruik van diens medische gegevens ten behoeve van justitie/politie. Het bekijken van letsels en verwondingen aan het lichaam gebeurt aan de hand van de door het slachtoffer opgegeven toedracht. Ook plaatsen waar op basis van de toedracht letsel verwacht wordt en niet wordt aangetroffen, kunnen van belang zijn en dienen dan vermeld te worden. Soms verdient het aanbeveling de letselverklaring enige tijd uit te stellen. Zo kunnen sommige (diepe) bloeduitstortingen of kneuzingen pas na enige tijd zichtbaar worden.
Na een inventarisatie van het waargenomen letsel volgt een systematische beschrijving in helder, voor eenieder begrijpelijk Nederlands. Op verzoek van de opdrachtgever worden volgens vaste richtlijnen (digitale) foto’s gemaakt. Deze worden in het medisch dossier opgeslagen en zo nodig bij de letselverklaring gevoegd. Ook beoordeling van letsels met een crimescoop, waarbij de arts/onderzoeker met forensische lichtbronnen naar het lichaam kijkt, behoren tot de mogelijkheid van onderzoek. Met de crimescoop kunnen met behulp van monochromatisch licht (400-700 nm) materialen zoals speeksel, urine, en spermasporen zichtbaar worden gemaakt. Vervolgens wordt er beoordeeld of het aangetroffen letsel past bij de opgegeven toedracht.
Ook een uitspraak over de genezingstermijn en ouderdom van de letsels is een vast onderdeel van de letselbeschrijving. Dit aan de hand van de normale fysiologische wondgenezing maar met inachtneming van de persoonlijke/ individuele (medische) omstandigheden van de betrokkene. Formedex  kan behulpzaam zijn bij het inschatten van een normale genezingsduur van specifieke letsels. Ook wordt een inschatting gemaakt over het vermoeden van inwendige letsels en blijvende beperkingen, littekens of onvolledige genezing. Bij deze beoordeling kan het belangrijk zijn informatie van de behandelaar op te vragen. Uiteraard is ook hiervoor toestemming van de betrokkene nodig.

Al deze onderwerpen worden in de letselverklaring weergegeven en (meestal langs elektronische weg) gestuurd naar de politieambtenaar die hierom verzocht.